MY BLOG

Blog-Άρθρα

4 βήματα για να μιλήσεις στην "καρδιά" του παιδιού σου

Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί κάθε γονέας με το παιδί του δημιουργεί τα θεμέλια της ικανότητας κάθε ενήλικα να συνδιαλέγεται αποτελεσματικά με τους άλλους και να συνάπτει υγιείς σχέσεις. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης επικοινωνίας, τα παιδιά που αισθάνονται ότι οι γονείς τους ανταποκρίνονται επαρκώς στις συναισθηματικές τους ανάγκες γίνονται περισσότερο ικανά στο να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και κυρίως διατηρούν ευκολότερα την ηρεμία τους, όταν είναι αντιμέτωπα με δύσκολες καταστάσεις. Αντίθετα, τα παιδιά που δεν επικοινωνούν αποτελεσματικά με τους γονείς τους κατακλύζονται συχνότερα από συναισθήματα ανασφάλειας και δυσκολεύονται περισσότερο στις σχέσεις τους με τους άλλους. Τι

"Αγαπημένο μου παιδί, ο μπαμπάς σου κι εγώ δεν τα πάμε καλά τελευταία..."

Η αίσθηση της συναισθηματικής ασφάλειας ενός παιδιού είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ποιότητα της σχέσης που διατηρούν οι γονείς μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι η ύπαρξη προβλημάτων στην σχέση των γονέων, εάν δεν «παρουσιαστεί» ή δεν «ανακοινωθεί» με τον κατάλληλο τρόπο στο παιδί, είναι ικανή να διαταράξει την εσωτερική ηρεμία, την αίσθηση της ασφάλειας και της συμπαράστασης που έχει ανάγκη το παιδί από την οικογένειά του. Τι μπορούν λοιπόν να κάνουν οι γονείς προκειμένου να περιορίσουν την ανασφάλεια που βιώνουν τα παιδιά όταν επικρατεί ένταση στη συζυγική σχέση; Πώς μπορούν να μιλήσουν και τι χρειάζεται να πουν οι γονείς στα παιδιά όταν η συζυγική τους σχέση αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες;

Η αίσθηση της "χαμένης" παιδικότητας: Όταν το "γονεϊκό" παιδί ενηλικιώνεται

Το «γονεϊκό» παιδί είναι ένας ρόλος που αποκτά κανείς μέσα στην πατρική του οικογένεια κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας, αλλά τις περισσότερες φορές τον συνοδεύει και καθ’ όλη τη διάρκεια της ενήλικης ζωής. Πώς μπορεί λοιπόν να καταλάβει ένας ενήλικας ότι λειτουργεί ως «γονεϊκό» παιδί; Ουσιαστικά, αρκεί να αναρωτηθεί τα εξής: «Ως παιδί με έκαναν να νιώθω συνεχώς υπεύθυνος για τη συναισθηματική κατάσταση, την ηρεμία και την ευτυχία των γονέων μου»; «Ως παιδί αισθανόμουν ότι οι γονείς μου αδιαφορούσαν για ‘μένα ή ότι δεν υπολόγιζαν τα συναισθήματά μου»; «Ως παιδί εισέπραττα συνέχεια κριτική από τους γονείς μου»; «Ως παιδί οι γονείς μου με υποτιμούσαν συχνά και με κατηγορούσαν για πράγματα

«Το σύνδρομο του γονεϊκού παιδιού»: Όταν το παιδί γίνεται ο "γονέας" της μαμάς και του μπα

Παραδοσιακά, μέσα σε μία οικογένεια οι γονείς είναι αυτοί που ευθύνονται για τη φυσική και τη συναισθηματική φροντίδα των παιδιών τους. Δυστυχώς όμως, σε κάποιες περιπτώσεις οι ρόλοι μέσα στην οικογένεια αντιστρέφονται και το παιδί αναλαμβάνει την υποχρέωση εκείνου που θα καλύψει τις πρακτικές ή τις συναισθηματικές ανάγκες του ενός ή και των δύο γονέων. Το φαινόμενο αυτό επισημάνθηκε αρχικά, ως ένας ιδιαίτερα δυσλειτουργικός τρόπος αλληλεπίδρασης μέσα στις οικογένειες από τον οικογενειακό θεραπευτή Minuchin και τους συνεργάτες του. Στα πλαίσια του συγκεκριμένου τρόπου αλληλεπίδρασης, ο γονέας «αναγκάζει» με τη στάση του το παιδί να σταματήσει να αποτελεί ενεργά το επίκεντρο της προσοχής των

"Γιατί να κάνω στο παιδί μου ομοιοπαθητική";

Οι λόγοι για τους οποίους είναι ωφέλιμο να κάνει κάθε γονέας ομοιοπαθητική στο παιδί του συνοψίζονται στους εξής: 1) H ομοιοπαθητική είναι η πιο επιστημονική, η πιο φυσική, η πιο γρήγορη και η πιο οικονομική (σε σχέση με τα αποτελέσματά που προσφέρει) μέθοδος θεραπείας. 2)Είναι η πιο αποδεδειγμένη στο χρόνο θεραπεία 3) Η ομοιοπαθητική θεραπεύει με ήπιο και "γλυκό" τρόπο, εξαλείφοντας τη ριζική αιτία της ασθένειας 4) Δρα ΟΛΙΣΤΙΚΑ θεραπεύοντας νου και σώμα. 5) "Σβήνει" τις μιασματικές και ιδιοσυγκρασιακές επιδράσεις των γεννητόρων, δηλαδή ισορροπεί τις κληρονομικές προδιαθέσεις. 6) Κυρίως όμως με την ομοιοπαθητική θεραπεία το παιδί δεν τοξινώνεται με χημικά φάρμακα, εμβόλια ή μειώνεται στο ελά

Tι "σημαίνουν" οι διαρκείς συγκρούσεις με τα πεθερικά;

Τα προβλήματα στις σχέσεις με τα πεθερικά αποτελούν διαχρονικά ένα από τα πιο «φλέγοντα» ζητήματα που πυροδοτούν ιδιαίτερη ένταση μέσα στα ζευγάρια. Δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις ζευγαριών που, εξαιτίας της αδυναμίας τους να διαχειριστούν την ένταση που δημιουργούν οι σχέσεις με την πατρική οικογένεια του ενός ή και των δύο συντρόφων, καταλήγουν στο διαζύγιο. Εξίσου συχνές βέβαια είναι και οι περιπτώσεις ζευγαριών, όπου ο ένας από τους δύο συντρόφους «αναγκάζεται» να διακόψει τελείως το δεσμό του με τους γονείς του, προκειμένου να «διαφυλάξει» από αυτούς τη νέα οικογένεια που δημιούργησε. Και τα δύο αυτά ενδεχόμενα είναι ιδιαίτερα καταστροφικά και επώδυνα και υποδηλώνουν σοβαρές δυσκολίε

Η ερωτική σχέση των γονέων ως "ασφαλής βάση" για την ανάπτυξη των παιδιών

Η βασική αρχή της προσέγγισης της οικογενειακής θεραπείας είναι ότι τα μέλη ενός συστήματος, όπως η οικογένεια, βρίσκονται σε συνεχή αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Η αλληλεπίδραση αυτή έχει ως αποτέλεσμα η συμπεριφορά του κάθε μέλους της οικογένειας να επηρεάζει και να επηρεάζεται από τη συμπεριφορά των υπόλοιπων μελών. Έτσι, η δυσκολία που αντιμετωπίζει ένα παιδί, σύμφωνα με την παραπάνω προσέγγιση, θεωρείται το αποτέλεσμα μίας γενικότερης δυσλειτουργίας που εντοπίζεται στις σχέσεις των μελών ολόκληρης της οικογένειας. Ένας από τους πλέον γνωστούς εκπροσώπους της οικογενειακής θεραπείας είναι ο Byng-Hall. Ο συγκεκριμένος θεραπευτής εισήγαγε τον όρο “secure family base” για να περιγράψει την ένν

Εσύ τι τύπος μητέρας είσαι;

Σύμφωνα με έρευνες που διεξήχθησαν από Αναπτυξιακούς Ψυχολόγους οι συμπεριφορές που εκδηλώνουν οι μητέρες απέναντι στα παιδιά τους ταξινομούνται σε τρεις διαφορετικούς τύπους. Κάθε ένας από αυτούς παραπέμπουν και σε ένα συγκεκριμένο τύπο μητέρας. Οι τύποι αυτοί είναι η υποστηρικτική μητέρα, η αυταρχική και η επιτρεπτική μητέρα. Πώς όμως συμπεριφέρεται κάθε ένας από αυτούς τους τύπους μητέρων; Ο υποστηρικτικός τύπος μητέρας Η υποστηρικτική μητέρα ενισχύει την ανάγκη του παιδιού για αυτονόμηση, αλλά ταυτόχρονα το ενθαρρύνει να πειθαρχεί και να συμμορφώνεται σε ξεκάθαρους κανόνες συμπεριφοράς. Η ίδια επηρεάζει ενεργά τις επιλογές του παιδιού της, ενισχύοντας συστηματικά τις επιθυμητές συμπεριφο

"Aν μ' αγαπάς, μη μ' αγαπάς"

«Αν μ’ αγαπάς μη μ’ αγαπάς»: Με αυτή την αντιφατική και ανεξήγητη φράση περιέγραψε ο γνωστός Βέλγος Ψυχίατρος Mony Elkaϊm τους παράλογους κώδικες επικοινωνίας που χρησιμοποιούν κάποιες φορές οι ερωτικοί σύντροφοι για να επικοινωνήσουν τις συγκρουόμενες εσωτερικές ανάγκες και προσδοκίες τους για τη σχέση. Ο συγκεκριμένος κώδικας επικοινωνίας λέγεται αμοιβαίες διπλές δεσμεύσεις (διπλός δεσμός-διπλό μήνυμα ή όπως συναντάται στη διεθνή βιβλιογραφία double bind) και έχει τα εξής χαρακτηριστικά: 1. Το άτομο συμμετέχει σε μία συγκινησιακά φορτισμένη σχέση, στα πλαίσια της οποίας είναι «ζωτικής» σημασίας γι’ αυτό να κατανοήσει με ακρίβεια το περιεχόμενο του μηνύματος που του μεταφέρει το αγαπημένο

Πρόσφατα Posts
Κατηγορίες άρθρων
Άρθρα ανά μήνα

 

 

 

Μαρία Κτιστάκη, Ψυχολόγος, Χανιά, Μυλωνογιάννη 15, 1ος όροφος, Τηλ. 6932211303, email:chaniapsychology@gmail.com

© 2018 by Maria Ktistaki

  • Facebook - Black Circle
  • Twitter - Black Circle
  • Google+ - Black Circle
  • YouTube - Black Circle
  • Pinterest - Black Circle
  • Instagram - Black Circle
  • LinkedIn - Black Circle